دو آسیبپذیری بحرانی اجرای کد از راه دور (RCE) ناشی از فساد حافظه که به طور جمعی PHP2Shell نامیده میشوند، در هسته PHP، موتور زیرین که بخش وسیعی از وب را پشتیبانی میکند، افشا شدهاند. پلتفرم CrowdStrike Falcon® پوشش دید و تشخیص آمادهای برای فعالیتهای پس از بهرهبرداری از هر دو آسیبپذیری ارائه میدهد.
این دو آسیبپذیری به عنوان CVE-2026-109618 و CVE-2026-109619 ردیابی میشوند و هر دو دارای نمره CVSS 4.0 برابر با 9.2 (بحرانی) هستند و به عنوان CWE-824: دسترسی به اشارهگر غیرمقداردهی شده طبقهبندی میشوند. هر دو به یک مهاجم از راه دور غیرمجاز اجازه میدهند تا دستورات دلخواه سیستم را بر روی یک سرور وب آسیبدیده از طریق HTTP اجرا کند.
این دو مشکل یک علت ریشهای مشترک دارند. زمانی که PHP با یک شرایط بحرانی مواجه میشود (تمام شدن حافظه تنظیم شده، تجاوز از حداکثر زمان اجرا، یا از دست دادن اتصال مشتری)، هیچ خطایی را به بالای پشته فراخوانی باز نمیگرداند. این یک خطای بحرانی ایجاد میکند و از longjmp() برای رها کردن کامل زمینه اجرای فعلی استفاده میکند و درخواست را متوقف میکند. هر تابع C که در میانه ساخت یک ساختار داده گیر کرده باشد، به سادگی نادیده گرفته میشود: هیچ تخریبگری اجرا نمیشود، هیچ حسابداری بازگشت نمیکند و هیچ چیزی ثبت نمیکند که ساختار ناقص است. PHP سپس به یک توالی پاکسازی عادی ادامه میدهد که فرض میکند هر ساختار در یک حالت سازگار است.
این دو CVE توصیف میکنند که آن فرض کجا شکسته میشود:
CVE-2026-109618 (RCE از طریق کمبود حافظه) شامل زمینههایی است که حافظه درخواست را غیرمقداردهی شده رها میکند. یک ساختار داده به عنوان حاوی یک ورودی علامتگذاری میشود قبل از اینکه حافظه پشتیبان آن ورودی تخصیص یابد؛ زمانی که تخصیص همان چیزی است که از حد حافظه فراتر میرود، ورودی به دادههای قدیمی حافظه heap متصل میشود. روال پاکسازی درخواست ناموفق سپس آن بایتها را میخواند و بر اساس آنها تصمیمگیری میکند. CVE-2026-109619 (RCE از طریق خطاهای بحرانی) شامل زمینههایی است که وضعیت جهانی را نامعتبر رها میکند. یک متغیر جهانی در سطح ماژول هنوز به حافظه heap مربوط به هر درخواست اشاره میکند که قبلاً آزاد شده است و هنوز عملیات خود را به عنوان فعال گزارش میکند. یک درخواست بعدی که توسط همان فرآیند کارگر مدیریت میشود، آن حافظه آزاد شده را میخواند یا بر اساس آن تصمیمگیری میکند.
در هر دو مورد، مهاجم کنترل محرک و به طور بحرانی، دادههایی که PHP در نهایت به اشتباه تفسیر میکند را در اختیار دارد. CrowdStrike به طور کامل تأیید کرده است که یک درخواست POST ناشناس میتواند باعث شود یک فرآیند کارگر Apache mod_php یک فرآیند shell راهاندازی کرده و یک دستور مشخص شده توسط مهاجم را اجرا کند، بدون نیاز به احراز هویت، بدون جلسه و بدون کد برنامه آسیبپذیر.
آنچه این آسیبپذیریها را ارتقاء میدهد، قرارگیری آنها در پشته اجرا است. PHP دادههای درخواست ورودی را قبل از اینکه افزونهها راهاندازی شوند و قبل از اینکه یک خط از کد برنامه کامپایل شود، تجزیه میکند، بنابراین بهرهبرداری مستقل از آنچه سرور میزبانی میکند، است. یک برنامه به دقت نگهداری شده به همان اندازه که یک برنامه نادیده گرفته شده در معرض خطر است، قرار دارد. حمله همچنین به طرز شگفتانگیزی ساکت است: فرآیند کارگر سقوط نمیکند، سرور یک پاسخ استاندارد HTTP 200 را برمیگرداند و لاگهای برنامه هیچ چیز غیرعادی را ثبت نمیکنند.
در آزمایشهای ما، ما کد بهرهبرداری توسعه دادیم که به طور مداوم در معماریهای x86-64 و ARM عمل میکرد، در طول راهاندازی مجدد کارگران قابل اعتماد باقی ماند و در میزبانهای مبتنی بر ARM، که به طور فزایندهای در ناوگانهای ابری رایج هستند، با استفاده فقط از درخواستهای HTTP، Randomization Layout Address Space (ASLR) را شکست.
جزئیات فنی
علت ریشهای مشترک: longjmp() بدون بازگشت
هر دو آسیبپذیری در Zend، موتور در قلب PHP زندگی میکنند. Zend پیادهسازی C است که کد منبع PHP را به بایتکد کامپایل میکند، آن را در یک ماشین مجازی اجرا میکند و همه چیزهایی که زبان در زمان اجرا نیاز دارد را مدیریت میکند: متغیرها، آرایهها، اشیاء، شمارش مرجع و تخصیص حافظه. این موتور در ابتدا توسط زیو سوراسکی و آندی گوتمنز نوشته شده و با PHP 4 معرفی شده است، و یک مؤلفه اختیاری یا یک افزونه شخص ثالث نیست؛ این موتور در هر ساخت PHP گنجانده شده است، به همین دلیل منبع آن در دایرکتوری Zend/ از php-src قرار دارد. در عمل، این بدان معناست که یک نقص در Zend یک نقص در خود موتور PHP است که بر هر برنامه، فریمورک و افزونهای که بر روی مفسر اجرا میشود تأثیر میگذارد، صرفنظر از اینکه آن کد چگونه نوشته شده است.
دو قطعه از ماشینآلات اصلی Zend در مسائل توصیف شده در اینجا مرکزی هستند: HashTable، که از هر آرایه PHP از جمله $_POST superglobal پشتیبانی میکند، و مدیر حافظه Zend (Zend MM)، تخصیصدهنده خاص هر درخواست PHP که بین PHP و سیستمعامل قرار دارد. مسیر خطای بحرانی PHP در zend_bailout() خاتمه مییابد، که یک LONGJMP از پشته فراخوانی C فعلی انجام میدهد:
// Zend/zend.c
ZEND_API ZEND_COLD ZEND_NORETURN void _zend_bailout(const char *filename, uint32_t lineno)
{
...
CG(unclean_shutdown) = 1;
...
LONGJMP(*EG(bailout), FAILURE);
}
هیچ چیزی بین خطای بحرانی و بلوک zend_catch محاط اجرا نمیشود. هر فراخوانی که وضعیت را تغییر داده و به رسیدن به کد پاکسازی خود وابسته است، آن وضعیت را رها میکند. این فقط در صورتی ایمن است که هر فراخوانی چنین با در نظر گرفتن خاتمه ناگهانی نوشته شده باشد، و چندین مورد اینگونه نیستند.
CVE-2026-109618: حافظه درخواست غیرمقداردهی شده، مصرف شده در طول همان درخواست
نمونه مرجع _zend_hash_str_add_or_update_i() در Zend/zend_hash.c است، کمکی که پشت هر درج کلید رشتهای در یک آرایه PHP قرار دارد. در مسیر درج، هر دو شمارنده عنصر را افزایش میدهد، به یک اشارهگر به سطل جدید میگیرد و تنها سپس یک کپی از کلید را تخصیص میدهد:
// Zend/zend_hash.c
add_to_hash:
idx = ht->nNumUsed++;
ht->nNumOfElements++;
p = ht->arData + idx;
p->key = key = zend_string_init(str, len, GC_FLAGS(ht) & IS_ARRAY_PERSISTENT);
اگر zend_string_init() از حافظه_limit فراتر رود، Zend MM یک خطای بحرانی ایجاد میکند که در zend_bailout() خاتمه مییابد. اجرای هیچگاه به تکمیل سطل بازنمیگردد. اکنون، جدول یک ورودی بیشتر از آنچه واقعاً دارد گزارش میدهد و مقدار آن ورودی، هش و اشارهگر کلید هر چیزی است که تخصیصدهنده آخرین بار در آن حافظه رها کرده است؛ آرایه سطل با یک emalloc() غیرمقداردهی شده تخصیص داده شده است، با تنها ناحیه هش که به طور صریح بازنشانی شده است.
در طول پاکسازی، php_request_shutdown() superglobals را از بین میبرد و zend_array_destroy() آن را...