در تاریخ 21 اکتبر 2026، PHP دو آسیبپذیری با شدت بحرانی (که اکنون به عنوان CVE-2026-109618 و CVE-2026-109619 ردیابی میشوند و به PHP2Shell معروف هستند) را که چندین نسخه PHP را تحت تأثیر قرار میدهد، افشا کرد. این آسیبپذیریها که به طور بالقوه به یک بازیگر تهدید غیرمجاز اجازه میدهند تا تحت شرایط خاصی به اجرای کد از راه دور (RCE) دست یابد، در محصولاتی که نسخههای آسیبپذیر PHP را اجرا میکنند، قابل بهرهبرداری هستند.
به دلیل شدت این آسیبپذیریها و این واقعیت که PHP تقریباً 70٪ از تمام وبسایتهای اینترنت را تأمین میکند، از جمله وردپرس، این آسیبپذیریها قبل و بلافاصله پس از افشا، توجه گستردهای از رسانهها و صنعت را به خود جلب کردهاند. منابع صنعتی کدهای اثبات مفهوم (POC) مرتبط با این آسیبپذیریها یا سایر آسیبپذیریهای ادعایی PHP را افشا کردهاند. بسیاری از مواردی که عملیات ضد دشمن CrowdStrike تحلیل کرده است، POCهای خرابی هستند که فقط وجود یک آسیبپذیری را ثابت میکنند؛ تبدیل آنها به یک بهرهبرداری قابل اعتماد POC که بتواند به طور قابل اعتماد RCE را به دست آورد، نه ساده است و نه تضمین شده.
برای بهرهبرداری از این آسیبپذیریها، مهاجمان باید بهرهبرداری POC را برای نسخه و برنامه خاص PHP (به عنوان مثال، وردپرس) تطبیق دهند. این تطبیق مانع معناداری برای بازیگران تهدید بالقوه ایجاد میکند، زیرا نیاز دارد که توسعهدهنده بهرهبرداری از نسخههای یکسانی از کانتینرهای Docker، بستهها و سایر عناصر استفاده شده توسط برنامههای هدف استفاده کند.
در حال حاضر، عملیات ضد دشمن CrowdStrike هیچ بهرهبرداری موفق از این آسیبپذیریها در دنیای واقعی یا در محیطهای هانیپات خود مشاهده نکرده است. علاوه بر این، ما هیچ بهرهبرداری کاملاً تسلیح شده یا هیچ بهرهبرداری POC که برای دستیابی به بهرهبرداری قابل اجرا به طور گسترده کافی باشد، شناسایی نکردهایم. با وجود توجهی که PHP2Shell دریافت میکند، در حال حاضر فقط آزمایشها، بررسیها و تلاشهای ناموفق برای بهرهبرداری مشاهده شده است.
بازیگران تهدید چندین آسیبپذیری جایگزین قابل قبول دارند که میتوانند به طور غیرمجاز RCE را علیه بسیاری از برنامههایی که به طور قابل اعتماد و در مقیاس از PHP استفاده میکنند، به دست آورند. بسیاری از بازیگران تهدید فرصتطلب ممکن است در حال حاضر به بهرهبرداریهای اثبات شده و مؤثر و سایر بردارهای حمله تمایل داشته باشند زیرا قادر به بهرهبرداری موفق از PHP2Shell در کوتاهمدت نیستند.
مروری بر CVE-2026-109618 و CVE-2026-109619
در تاریخ 21 اکتبر 2026، PHP CVE-2026-109618 و CVE-2026-109619 را افشا کرد که نسخههای زیر را تحت تأثیر قرار میدهد:
زیر 8.2.35
زیر 8.3.36
زیر 8.4.27
زیر 8.5.12
تحلیلهای اولیه توسط منابع صنعتی و فروشنده نشان میدهد که بسیاری از نسخههای قدیمیتر، از جمله نسخههای PHP که به پایان عمر خود رسیدهاند، نیز تحت تأثیر این آسیبپذیریها قرار دارند و ممکن است وصلههای محدودی برای رفع آنها دریافت کنند.
عملیات ضد دشمن CrowdStrike یک بهرهبرداری POC را که به RCE با امتیازات فرآیندهای mod_php یا کارگرهای PHP-FPM در حال اجرا دست مییابد، بازتولید کرد که هر دو در اکثر موارد باید بدون امتیاز باشند، همانطور که توسط اصل حداقل امتیاز تعیین شده است.
درک کارگران PHP و مدیریت درخواست
یک کارگر PHP یک فرآیند طولانیمدت است که درخواستهای PHP را اجرا میکند. به جای شروع یک مفسر PHP جدید برای هر درخواست HTTP، سرور از کارگران مجدداً استفاده میکند تا بار راهاندازی را کاهش دهد. تحت شرایط عادی، دادههای خاص درخواست هنگام شروع یک درخواست اولیهسازی میشوند و هنگام پایان آن آزاد میشوند، در حالی که وضعیت سطح فرآیند برای مدت زمان عمر کارگر باقی میماند. بنابراین، دو درخواست غیرمرتبط ممکن است به صورت متوالی توسط همان کارگر مدیریت شوند. این تمایز برای آسیبپذیریهای بیندرخواستی حیاتی است: حافظهای که توسط یک درخواست در وضعیت نامتناسب باقی مانده است، ممکن است بر یک درخواست بعدی تأثیر بگذارد فقط اگر درخواست به همان کارگر پایدار برسد.
mod_php و PHP-FPM دو مدل رایج استقرار PHP و ادغام سرور وب هستند. آنها از APIهای سرور مختلف (SAPIs) استفاده میکنند که تعریف میکنند چگونه موتور PHP درخواستهای وب را دریافت و پردازش میکند.
با mod_php، PHP به طور مستقیم به عنوان یک ماژول در Apache بارگذاری میشود و کد PHP در فرآیندهای کارگر Apache اجرا میشود.
با PHP-FPM، PHP به عنوان یک سرویس جداگانه متشکل از یک فرآیند اصلی و یک استخر از کارگران اجرا میشود. یک سرور وب مانند Apache یا Nginx درخواستها را به این کارگران با استفاده از پروتکل FastCGI، معمولاً از طریق یک سوکت Unix یا یک اتصال TCP، ارسال میکند.
در هر دو مدل، کارگران در چندین درخواست مجدداً استفاده میشوند. این استفاده مجدد برای آسیبپذیریهایی که وضعیت خراب یا قدیمی را برای درخواستهای بعدی باقی میگذارند، مرتبط است.
در طول تحلیل فنی CVE-2026-109618 و CVE-2026-109619، عملیات ضد دشمن CrowdStrike سه نقص متمایز را شناسایی کرد که اگر بهرهبرداری شوند، میتوانند RCE را فعال کنند.
CVE-2026-109618 با نقص درج جزئی HashTable همراستا است و CVE-2026-109619 با نقصهای استفاده پس از آزادسازی در زمینه سریالسازی پایدار و استفاده پس از آزادسازی جهانی جلسه همراستا است.
CVE-2026-109618: درج جزئی HashTable
PHP از ساختارهای HashTable به طور داخلی برای ذخیره مجموعههای جفت کلید-مقدار، از جمله آرایهها و متغیرهای درخواست HTTP استفاده میکند. هر ورودی ذخیره شده توسط یک سطل نمایندگی میشود که شامل مقدار به همراه اطلاعاتی مانند کلید و نوع مقدار است. PHP از تعداد ورودیهای HashTable برای تعیین اینکه کدام سطلها حاوی دادههای معتبر هستند و باید پردازش یا آزاد شوند، استفاده میکند.
این آسیبپذیری ناشی از فساد حافظه در حین تجزیه متغیرهای درخواست HTTP است. اگر تخصیص حافظه در حین افزودن یک ورودی جدید به HashTable در PHP شکست بخورد، ممکن است تعداد ورودیها قبل از اینکه سطل مربوطه به طور کامل اولیهسازی شود، بهروزرسانی شود. در طول خاموش شدن درخواست، PHP ممکن است این سطل ناقص را به عنوان معتبر در نظر بگیرد و سعی کند به دادههای نامعتبر دسترسی پیدا کند یا آنها را آزاد کند. این میتواند منجر به دسترسی نامعتبر به حافظه، فساد حافظه یا خاتمه فرآیند PHP شود که ممکن است به اجرای کد دلخواه منجر شود.
CVE-2026-109619: استفاده پس از آزادسازی در زمینه سریالسازی پایدار
تابع serialize() در PHP یک مقدار PHP، مانند یک آرایه یا شیء، را به یک رشته کدگذاری شده تبدیل میکند که میتواند ذخیره یا منتقل شود. تابع مربوطه unserialize() مقدار اصلی PHP را از آن رشته بازسازی میکند. در حالی که این عملیات در حال اجرا هستند، PHP یک زمینه سریالسازی داخلی را برای ردیابی اشیاء، ارجاعات و... نگه میدارد.