یک نقص بحرانی ۱۶ ساله در EDK II، کد منبع باز که اکثر سازندگان سختافزار برای ساخت فریمور UEFI استفاده میکنند، میتواند به یک مهاجم اجازه دهد تا کد را روی یک ماشین قبل از بارگذاری سیستمعامل آن اجرا کند، اما فقط در حین بوت شدن ماشین از طریق شبکه.
فریمور UEFI نرمافزاری است که هنگام روشن شدن یک کامپیوتر ابتدا اجرا میشود، قبل از سیستمعامل. یک مهاجم که میتواند به ماشین با یک پیام شبکهای طراحی شده در حین بوت شبکهای دسترسی پیدا کند، میتواند بوت را متوقف کند یا با کار بر روی ساخت دقیق فریمور، کد خود را قبل از بارگذاری بوت امن و سایر دفاعهای راهاندازی اجرا کند.
یک مهاجم نیازی به رمز عبور و دسترسی موجود به ماشین ندارد، اما باید در طول پنجره کوتاهی که ماشین به این روش بوت میشود، به آن دسترسی پیدا کند.
Red Hat و SUSE، که هر دو کد آسیبدیده را توزیع میکنند، این نقص را به عنوان یکی از نقصهایی که یک مهاجم از موقعیت شبکه مجاور بهرهبرداری میکند، به جای اینکه از طریق اینترنت باز باشد، ارزیابی کردند.
TianoCore، پروژه پشت EDK II، در تاریخ ۲۲ اکتبر یک مشاوره منتشر کرد و این نقص را که با CVE-2026-97631 ردیابی میشود، ۹.۵ از ۱۰ ارزیابی کرد. یک اصلاح کد وجود دارد، اما هنوز هیچ نسخه پایداری از EDK II آن را شامل نمیشود و مشاوره هنوز هیچ نسخه وصله شدهای را فهرست نکرده است، بنابراین بیشتر کاربران امروز چیزی برای نصب ندارند.
آنچه نقص به یک مهاجم اجازه میدهد انجام دهد
این نقص یک سرریز بافر در کد بوت شبکه EDK II، معروف به PXE است. در حین بوت PXE، یک ماشین تصویر راهاندازی خود را از شبکه به جای دیسک محلی بارگذاری میکند.
به عنوان بخشی از این، درایور PXE برای پیامهای خطای ICMP و پیامهای وضعیت کوچک که دستگاههای شبکه ارسال میکنند، گوش میدهد و هر یک را در یک ناحیه ثابت ۵۰۴ بایتی از حافظه کپی میکند.
بررسیهای اندازه در آن کپی در هر دو نسخه IPv4 و IPv6 کد نادرست است، بنابراین یک پیام طولانیتر از ۵۰۴ بایت از ناحیه سرریز میشود و حافظه نزدیک را با دادههایی که مهاجم انتخاب کرده است، بازنویسی میکند.
برای فعال کردن این نقص، یک مهاجم فقط باید یک پیام خطای طراحی شده به آدرس ماشین ارسال کند در حالی که در وسط یک بوت شبکهای است. نیازی به رمز عبور یا دسترسی موجود به ماشین نیست.
نتیجه ساده یک خرابی است: بوت متوقف میشود و ماشین نمیتواند راهاندازی شود. اجرای کد بسیار سختتر و کمتر قابل اعتماد است. مشاوره میگوید که یک مهاجم که ساخت دقیق فریمور را میداند میتواند یک "رویداد جعلی" ایجاد کند که باعث میشود فریمور کد خود مهاجم را اجرا کند، بنابراین یک بهرهبرداری باید برای یک ساخت خاص ساخته شود.
زمانی که کد اجرا میشود، درون فریمور اجرا میشود، قبل از اینکه بوت امن و سایر بررسیهای زمان بوت چیزی را تأیید کرده باشند. این زمانبندی است که نقص را جدی میکند.
کدی که به این روش کاشته میشود تنها یک بار اجرا میشود و به تنهایی پس از راهاندازی مجدد زنده نمیماند. آن اجرای واحد هنوز کافی است تا کد دیگری را نصب کند که در هر بوت شروع میشود.
چه کسانی تحت تأثیر قرار میگیرند
این باگ در EDK II تا و شامل edk2-stable202608، جدیدترین نسخه پایدار، به تاریخ ۲۱ اوت وجود دارد. EDK II کد مرجع است که تقریباً هر فروشنده فریمور UEFI بر اساس آن ساخته میشود، از جمله سازندگان مستقل BIOS مانند AMI، Insyde و Phoenix، و همچنین شاخه سختافزاری مایکروسافت، Project Mu.
حلقه کپی معیوب از زمان یک تعهد که در نوامبر ۲۰۱۰ اضافه شده است، در کد وجود دارد، که The Hacker News با ردیابی تاریخچه پروژه پیدا کرد.
بوت شبکه PXE به طور پیشفرض در ساخت استاندارد EDK II فعال است. این نقص بر کاربران خانگی یا اداری که فقط از یک دیسک محلی بوت میکنند تأثیر نمیگذارد. این نقص به سازمانهایی که ماشینهایشان از طریق شبکه بوت میشوند، به ویژه سرورها و تجهیزات مرکز داده، مربوط میشود.
تعداد محصولات حمل شده که کد آسیبپذیر را شامل میشوند مشخص نیست. اینتل به Ars Technica گفت که هیچیک از "محصولات تجاری که در حال حاضر تحت پشتیبانی امنیتی هستند" شناخته شده نیستند که تحت تأثیر قرار گرفته باشند و اینکه "این کد EDK2 آسیبدیده را در کد مرجع خود شامل نمیشود"، اگرچه یک فروشنده برد OEM یا سازنده سیستم میتواند آن را اضافه کند.
Arm گفت که این نقص "به طور مستقیم به پرتفوی محصولات Arm قابل اعمال نیست." فریمور خود هر دو شرکت بر اساس EDK II است.
توزیعهای لینوکس نیز این کد را حمل میکنند. Red Hat بسته edk2 خود را در Red Hat Enterprise Linux 8، 9 و 10 به عنوان آسیبدیده و هنوز تعمیر نشده فهرست کرده است و SUSE و Debian بستههای معادل خود را به همین شکل علامتگذاری میکنند.
AMD، Phoenix Technologies، AMI، Microsoft و Amazon قبل از انتشار به سوالات سایت اخبار فناوری پاسخ ندادند و TianoCore نیز پاسخی نداد، بنابراین وضعیت محصولات آنها هنوز مشخص نیست.
آیا راهحلی وجود دارد؟
یک اصلاح به کد منبع EDK II ادغام شده است. این اصلاح کپی معیوب را بازنویسی میکند تا یک پیام بزرگتر در ۵۰۴ بایت قطع شود به جای اینکه سرریز شود و در تاریخ ۱۵ اکتبر به شاخه اصلی توسعه رسید.
هیچ نسخه پایداری از EDK II هنوز آن اصلاح را شامل نمیشود. The Hacker News برچسبهای انتشار پروژه را در تاریخ ۲۸ اکتبر بررسی کرد و متوجه شد که جدیدترین، edk2-stable202608، قبل از آن است و مشاوره هنوز نسخه وصله شده را به عنوان "در حال حاضر وصله نشده" فهرست میکند. Project Mu مایکروسافت قبلاً اصلاح را به شاخههای انتشار خود کشیده و ساختهای برچسبگذاری شده را در تاریخ ۲۶ اکتبر قطع کرده است.
حتی با وجود اینکه اصلاح در منبع عمومی است، یک اپراتور سرور هیچ چیزی برای نصب ندارد تا زمانی که سازنده فریمور آنها یک بروزرسانی BIOS یا UEFI ساخته شده از آن منتشر کند. آن مرحله حداقل ساده است، جسی مایکل، یک محقق اصلی در شرکت امنیت فریمور Eclypsium، به Ars Technica گفت: بر خلاف دور زدنهای بوت امن مانند BootHole و BlackLotus، این نقص "میتواند با یک اصلاح کد پایه تعمیر شود" و نیازی به لغو گواهی یا کلید ندارد.
تا زمانی که آن بروزرسانی به دست نیاید، مشاوره هیچ راهحلی را فهرست نمیکند. از آنجا که نقص تنها در حین بوت شبکهای قابل دسترسی است، اپراتورهایی که به PXE نیازی ندارند میتوانند آن را غیرفعال کنند تا خطر را کاهش دهند. Ars همچنین توصیه کرد که ترافیک و لاگهای شبکه در زمان بوت را برای نشانههای تلاشها زیر نظر داشته باشند.
چگونه این نقص عمومی شد
این نقص توسط الکس ماتروسوف از Anthropic و دن هولمز-میترا از گوگل پیدا شد، که مشاوره به آن اعتبار میدهد. یک افشای هماهنگ برای ژانویه ۲۰۲۷ برنامهریزی شده بود.
این طرح در تاریخ ۲۸ سپتامبر تحت تأثیر قرار گرفت، زمانی که یک درخواست کشش به EDK II، که توسط یک مهندس AMI امضا شده بود، به طور عمومی نقص را با شماره CVE خود توصیف کرد و اصلاح را شامل شد. هنگامی که افرادی که آن را پیدا کردند پست را دیدند، TianoCore آن را منتشر کرد.