تشکر و قدردانی: از شaron Martin، Ben Bernstein، Andrew Brandt، Jamie Levy، Max Rogers، Lindsey Welch و Aaron Deal به خاطر کمکهایشان در این تحقیق و نوشتار تشکر ویژهای داریم.
بهروزرسانی: 11/11/26 @ 11:34pm
Huntress متوجه شده است که این فعالیت به یکی از افزونههای خاصی که قبلاً توسط ConnectWise غیرفعال شده بود، RMM+، مربوط میشود. ConnectWise این افزونه (و چندین افزونه مرتبط دیگر) را در تمام محیطهای میزبانی شده غیرفعال کرده و از شرکای محلی خواسته است که در مشاوره عمومی خود همین کار را انجام دهند. RMM+ یک افزونه شخص ثالث برای ScreenConnect است که به ابزار دیگری اجازه میدهد جلسات ScreenConnect را بدون نیاز به کارشناس از طریق کنسول مدیریت کند. تحلیل ما نشان میدهد که بیشتر نصبهای RMM+ که با آنها مواجه شدیم، قانونی بودند و معمولاً برای یک پروژه اضافه شده و در جای خود باقی مانده بودند. اما نسخههای 1.0.31 و 1.0.32 دارای یک نقص جدی در احراز هویت بودند: اگر یک مدیر هرگز کلید دسترسی افزونه را پیکربندی نکرده باشد، RMM+ یک کلید خالی را قبول میکند.
RMM+ حسابهای کاربری، نقشها و MFA ScreenConnect را دور میزند و درخواستها را با یک کلید دسترسی مشترک که در تنظیمات افزونه ذخیره شده است، احراز هویت میکند. در نسخههای 1.0.31 و 1.0.32، آن کلید بهطور پیشفرض خالی بود، به این معنی که بررسی احراز هویت یک مقدار خالی را رد نمیکرد و یک تماسگیرنده میتوانست بررسی را زمانی که هیچ کلیدی پیکربندی نشده بود، عبور کند.
قسمت مهم تنظیم کلید دسترسی است:
<Setting Name="RMMPlus.AccessKey" IsServerOnly="true">
<Description>این مانند یک رمز عبور است. این برای ارسال در درخواست POST به منظور دسترسی به توابع الزامی است. باید به یک کلید قوی تنظیم شود..</Description>
<DefaultValue></DefaultValue>
</Setting>
توضیحات به مدیر میگوید که یک کلید قوی تنظیم کند، اما اگر خالی باشد، آسیبپذیری را معرفی میکند. این با مشاهدات ما در این حادثه مطابقت داشت. دستورات در عرض چند دقیقه به نقاط پایانی مختلف در چندین نمونه ScreenConnect رسید. هیچ فعالیت ورود مرتبطی وجود نداشت و دستورات در لاگهای بررسی شده که به RMM+ مرتبط بودند، ظاهر شدند.
تشکر ویژهای از Mendy Green برای کمک به ما در تأیید این یافتهها.
زمینه
در تاریخ 11 نوامبر 2026، Huntress مشاهده کرد که یک اپراتور از دسترسی به چندین پنل ScreenConnect میزبانی شده در ابر برای ارسال دستورات به گروههای نقاط پایانی مدیریت شده استفاده میکند. این دستورات مشتریان ScreenConnect تحت کنترل مهاجم و یک ابزار اضافی به نام SCKit را نصب کردند. حداقل 288 میزبان در 48 سازمان که از Huntress استفاده میکنند، تحت تأثیر قرار گرفتهاند.
در یک مشاوره که در ساعت 22:45 UTC در 11 نوامبر منتشر شد، ConnectWise اعلام کرد که پنج افزونه مستقل شخص ثالث را شناسایی کردهاند که ممکن است با این فعالیت مرتبط باشد؛ آنها گفتند که هنوز یک وکتور دسترسی اولیه و دامنه کامل حمله را شناسایی نکردهاند. آنها به عنوان احتیاط، افزونههای زیر را در 400 محیط شریک غیرفعال کردند:
Labtech Plus
RMM Plus
RMM+
RMM Plus Password Link
RMM+ Password Link
در سپتامبر 2026، Huntress یک پاسخ سریع به فعالیتهای مشابه کرممانند که مشتریان Rogue ScreenConnect را در چندین محیط مشتری ایجاد کرده بود، راهاندازی کرد. ConnectWise بعداً یک بهروزرسانی امنیتی برای رفع یک آسیبپذیری بحرانی در انتقال فایل (CVE-2026-84869) که در مقیاس CVSS نمره 9.9 داشت، منتشر کرد.
در تحلیل این تهدید، ما فعالیت را از دو جنبه بررسی کردهایم. اول، آنچه را که در حوادث مشاهده شده است، بررسی کردیم، جایی که بازیگران تهدید از ویژگی اجرای پنل ScreenConnect برای استقرار SCKit به چندین نقطه پایانی استفاده کردهاند.
سپس، کد کیت را تحلیل کردیم تا بفهمیم چگونه ساخته شده است تا از یک نقطه پایانی آلوده به ایستگاه کاری یک تکنسین و سپس به سایر نقاط پایانی که از طریق جلسه ScreenConnect تکنسین قابل دسترسی هستند، گسترش یابد. ما مشاهده نکردهایم که این روش بهطور موفقیتآمیز گسترش یابد. تلاش برای تصاحب کنسول در هر لاگ میزبان بازیابی شدهای که تاکنون بررسی کردهایم، شکست خورده است.
Huntress به پاسخگویی و پیگیری این حادثه 11 نوامبر ادامه میدهد؛ ما اطلاعات بیشتری در زیر درباره هنرهای تجاری مهاجم، تجزیه و تحلیل SCKit و شاخصهای نفوذ (IoCs) در تلاش برای کمک به مدافعان در پاسخ به این حمله منتشر میکنیم.
جزئیات فنی
در حدود ساعت 17:47 UTC در 11 نوامبر 2026، Huntress فعالیت مشکوکی را در نقاط پایانی مرتبط با چندین محیط ScreenConnect مشاهده کرد. در مجموع، ما تمام 288 میزبان را در طول 90 دقیقه تحت تأثیر قرار دادیم؛ با حدود یک سوم از آنها در 10 دقیقه اول.
مسیر عفونت در دو مرحله کار میکند: از یک نقطه پایانی آلوده به یک تکنسینی که به آن متصل میشود و از ایستگاه کاری یک تکنسین به هر نقطه پایانی که پنل آنها میتواند به آن متصل شود. با این حال، تمام عملکردها در حوادث مشاهده شده دیده نشده است؛ برخی از عملکردها از طریق تحلیل بارهای مخرب کشف شدهاند.
شکل 1: زمانبندی حمله در چندین سازمان
SCKit به تفصیل
SCKit نام کیت ابزاری است که برای پیشبرد این حمله استفاده میشود. این کیت یک بسته از 16 فایل - اسکریپتهای PowerShell، اسکریپتهای دستهای، فایلهای خط فرمان ویندوز .cmd و سایر دادههای پیکربندی - است که برای گسترش عفونت به صورت جانبی، از طریق یک فرآیند چند مرحلهای طراحی شده است.
شکل 2: محتوای آرشیو SCKit رمزگشایی شده
کیت به عنوان یک بار مخرب رمزگذاری شده تحویل داده میشود، اما ماشین آلوده کلید واقعی رمزگشایی را برای استخراج فایلها از بسته SCKit ارائه میدهد؛ وقتی که کرم درخواست میکند تا کیت را از زیرساخت خود بازیابی کند، UUID سیستم ویندوزی که بر روی آن اجرا میشود را به عنوان بخشی از رشته پرس و جو URL ارسال میکند. سرور دادههای هدر را برمیگرداند که شامل یک کلید رمزگذاری، بردار اولیه و یک مقدار نمک است که اسکریپت از آن برای رمزگشایی بسته به پوشه %temp% هدف استفاده میکند.
شکل 3: درخواست GET و پاسخ سرور
همانطور که در شکل 3 بالا مشاهده میشود، رشته پرس و جو برای بازیابی بار SCKit GUID ماشین ویندوزی که بر روی آن اجرا میشود را ارسال میکند (متن هایلایت شده در بالا). سرور مقادیر رمزگشایی را برمیگرداند که اسکریپت برای باز کردن بسته بار به پوشه %temp% در همان ماشین استفاده خواهد کرد.
فعالیت مشاهده شده
ما در ابتدا استقرار کیت را از طریق پنلهای ScreenConnect مشاهده کردیم، برخلاف استقرار کیت.